Κάντε Share στο Facebook, στα 20 share θα προσθέσουμε Pterophyllum scalare, στα 50 share θα προσθέσουμε Melanotaenia, στα 100 share θα προσθέσουμε Betta splendens, στα 150 share θα προσθέσουμε Poecilia latipinna, στα 200 share θα προσθέσουμε Balantiocheilus melanopterus, στα 250 share θα προσθέσουμε Chromobotia macracanthus, στα 300 share θα προσθέσουμε Anubias barteri, στα 350 share θα προσθέσουμε Anubias barteri στο μικρό-οικοσύστημα του ενυδρείου.

Τελευταία ενημέρωση Κυριακή, 6:30μ.μ.
Αυτήν την στιγμή το οικοσύστημα του ενυδρείου περιέχει ένα Χρυσόψαρο Carassius auratus , Pterophyllum scalare, Betta splendens, Betta splendens, Poecilia latipinna, Balantiocheilus melanopterus, Chromobotia macracanthus, Anubias barteri και περιμένουν για να μπει το υδρόβιο φυτό Cryptocoryne beckettii

ΘΑ ΗΘΕΛΕΣ ΝΑ ΗΜΑΣΤΑΝ ΟΛΟΙ ΙΔΙΟΙ?

Πώς θα ήταν αν μοιάζαμε όλοι μεταξύ μας? Αν υπήρχε ένα μόνο είδος φυτού και ένα μόνο είδος ζώων? Η ζωή μας πέρα από αδιάφορα θα ήταν σίγουρα σύντομη. Θα έπρεπε από το συγκεκριμένο είδος φυτού και ζώου να φτιάξουμε κατασκευές με τις οποίες θα προστατευόμασταν από τα καιρικά φαινόμενα, να φτιάξουμε ρουχισμό και φυσικά να τρεφόμασταν. Θα λαμβάναμε περιορισμένο αριθμό συστατικών μέσω της διατροφής μας, ενώ φυσικά θα ήμασταν ευάλωτοι σε οποιαδήποτε αλλαγή συνθηκών. Το σίγουρο είναι ότι σιγά σιγά θα εξασθενούσαμε και εμείς και τελικά οποιαδήποτε ασθένεια αναπτυσσόταν σε κάποιον από εμάς, θα οδηγούσε αυτόματα στην εξάλειψη του είδους μας. (συνέχεια…)

Το 1972 ήταν η χρονιά κατά την οποία η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών καθιέρωσε την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, με σκοπό να προωθήσει το Συνέδριο της Στοκχόλμης για το Περιβάλλον του Ανθρώπου.

Απο τότε η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος γιορτάζεται κάθε 5 Ιουνίου με σκοπό να τονιστεί η ανησυζία για το περιβάλλον και να ενδυναμωθεί η προσοχή των πολιτικών αλλά και η δράση των πολιτών. (συνέχεια…)

Άρθρο του Τομεάρχη Δημοσίων Έργων της Ν. Δημοκρατίας και βουλευτή Ημαθίας κ. Μιχάλη Χαλκίδη

Η στροφή της κοινής γνώμης αλλά και του πολιτικού ενδιαφέροντος τα τελευταία χρόνια προς τη θεματική της προστασίας αλλά και αξιοποίησης του Περιβάλλοντος, δεν είναι τυχαία. Έχει να κάνει με την εδραίωση και συνειδητοποίηση της αντίληψης ότι τόσο η ατομικότητά μας όσο και η κοινωνική μας παρουσία δεν μπορεί πλέον να οργανώνεται, να ρυθμίζεται και να προοδεύει ξεκομμένη από το καταστατικό, από το συστατικό της στοιχείο που είναι το φυσικό περιβάλλον.

Η επίγνωση ωστόσο της ατομικής και συλλογικής μας υπόστασης ως «μέρους της φύσης», δεν θα πρέπει να οδηγεί το δημόσιο διάλογο και τις δημόσιες πολιτικές σε παρωχημένα και ασαφή ιδεολογήματα του τύπου «επιστροφή στη φύση». Θα πρέπει με περίσκεψη και προσοχή να αντιμετωπίζονται σχετικές προτάσεις, που επίσης επανεμφανίστηκαν με επίταση τα τελευταία χρόνια, περί «μίας και ενιαίας οικολογικής συνείδησης» η οποία τίθεται πάνω από κάθε συλλογικό προγραμματισμό, η οποία τίθεται προτεραιότητα κάθε ανθρώπινης δράσης. Η αποφυγή αυτού του σχήματος επιβάλλεται για έναν και μοναδικό, προφανή λόγο: η μονομέρεια που προτείνει το σχήμα της «επιστροφής στη φύση» έρχεται σε δριμεία αντίφαση με την ίδια την έννοια της Φύσης, καθώς η Φύση δεν είναι μια μονομερής, μονοδιάστατη και μονοσήμαντη οντότητα αλλά μια πολυπρισματική, πολυδιάστατη έννοια που επηρεάζει και επηρεάζεται από πολλές παραμέτρους. Αυτή η τάση, η οποία στο πολιτικό φάσμα έχει παραδοσιακά ταυτιστεί με μάλλον «αριστερότροπες» προσεγγίσεις, δεν εγγυάται καμία απολύτως βελτίωση της ανθρώπινης ζωής και της κοινωνικής ευημερίας.

Για τη Ν. Δημοκρατία, για ένα κόμμα που έχει κυβερνήσει και θα ξανακληθεί στο μέλλον να το κάνει, η έννοια του Περιβάλλοντος πλαισιώνεται από πέντε κατευθυντήριες αρχές:
(α) Το περιβάλλον δεν περιορίζει την Ανάπτυξη. Το περιβάλλον είναι πρωτίστως αναπτυξιακός πόρος.
(β) Η ανταγωνιστικότητα και ο σεβασμός στο περιβάλλον είναι έννοιες που πρέπει να εξετάζονται και λαμβάνονται ταυτόχρονα υπόψη.
(γ) Η χώρα μας ειδικά, διαθέτει τεράστιο ενεργειακό δυναμικό από ανανεώσιμες πηγές (αιολικό, ηλιακό, κυματικό και γεωθερμικό).
(δ) Αειφορία σημαίνει συν τοις άλλοις και αξιοποίηση συνεργειών, συνδυαστική δηλαδή εκμετάλλευση των ανανεώσιμων πηγών προκειμένου να μειωθεί το κόστος.
(ε) Η προστασία και αξιοποίηση του Περιβάλλοντος χρειάζονται Επενδύσεις.

Ζούμε σε εποχές που μας εγκλωβίζουν στη μονομέρεια, στη μονομέρεια της οικονομικής ανάκαμψης εν προκειμένω. Μια Κυβέρνηση που έχει σχέδιο και στόχους οφείλει όχι μόνο να εμποδίζει την κατανόηση της πραγματικότητας μέσα από παρωπίδες, αλλά επιπλέον να προβάλει και να προωθεί αυτήν ακριβώς την πολυδιάστατη όψη της πραγματικότητας, οφείλει να κατανοεί ότι τα σύνθετα προβλήματα έχουν και σύνθετες λύσεις. Μια υπεύθυνη και σοβαρή, σύγχρονη και στρατηγικά δομημένη περιβαλλοντική πολιτική μπορεί να συνδράμει τόσο στην ταχύτερη αποκλιμάκωση της οικονομικής κρίσης όσο και στην εξασφάλιση της ευημερίας των πολιτών και των κοινωνικών συνόλων.

Το 1972 η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών καθιέρωσε την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος.

Έκτοτε η 5η Ιουνίου έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος με σκοπό να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση για το περιβάλλον και να ενισχύονται οι δράσεις των πολιτικών αλλά και των πολιτών. Κάθε χρόνο δίνεται έμφαση σε διαφορετικό θέμα, σε διαφορετικό πρόβλημα.

Φέτος το θέμα αφορούσε τη βιοποικιλότητα. «Πολλά είδη, ένας πλανήτης, ένας κόσμος».

Η δράση μας βασίστηκε σε όλους τους αναγνώστες του blog μας. Επικοινωνήσαμε την ανάγκη της διαφορετικότητας. Ζητήσαμε τη βοήθειά σας. Με ένα απλό share και θα φτιάχναμε το δικό μας μικρο- οικοσύστημα. Και το φτιάξαμε. Πάνω 350 αναγνώστες διέδωσαν το μήνυμά μας .

«θέλετε όλα τα ψάρια να είναι χρυσόψαρα;»

Προφανώς όχι.
Και ήταν ιδιαιτέρως εύκολο για όλους μας να πετύχουμε τη διαφορετικότητα στο μικρο-οικοσύστημα. Όπως εύκολο είναι να προασπίσουμε τη βιοποικιλότητα, απλά με το να μην επεμβαίνουμε στα οικοσυστήματα καταστροφικά.

Το blog μας παραμένει και δέχεται απόψεις σας, τόσο για τη βιοποικιλότητα όσο και για το περιβάλλον γενικότερα.
Ο στόχος του μικρο οικοσυστήματός μας δεν τελειώνει εδώ. Σύντομα θα το δωρίσουμε σε παιδιά με σκοπό την περαιτέρω ευαισθητοποίησή τους για τα θέματα περιβάλλοντος.

Το θέμα διαφύλαξης των οικοσυστημάτων αναδεικνύεται με κάθε τρόπο. Το 2008 η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών αποφάσισε να γιορτάζεται η 8η Ιουνίου ως παγκόσμια Ημέρα των Ωκεανών(ψήφισμα 63/111 παράγραφος 171). Με αυτό το ψήφισμα δόθηκε η δυνατότητα για ενημέρωση και προβολή τόσο των ωφέλιμων στοιχείων των ωκεανών όσο και των απειλών που υφίστανται σήμερα.

Δεδομένου ότι το θαλάσσιο στοιχείο καλύπτει τα τρία τέταρτα της επιφάνειας της Γης και ότι οι ωκεανοί είναι αναπόσπαστο μέρος του, γίνεται κατανοητή η απαίτηση για την προστασία τους.
Οι ωκεανοί έχουν σημαντικό μερίδιο στη ρύθμιση του κλίματος, αποτελούν σημαντικό μέρος στα οικοσυστήματα του πλανήτη ενώ παίζουν ουσιαστικό ρόλο στην υγεία αλλά και στην ίδια τη διατήρηση της ζωής. Μελέτες, εξάλλου έχουν πραγματοποιηθεί και έχουν καταδείξει ότι το υδάτινο στοιχείο μπορεί να αποτελέσει σημαντική πηγή ενέργειας.

Ωστόσο η ανθρώπινη δραστηριότητα έχει επιφέρει πολλές ανατροπές στα οικοσυστήματα των ωκεανών. Η αύξηση της θερμοκρασίας, η υπεραλίευση και η αύξηση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα(που απορροφάται από τους ωκεανούς) οδηγούν στην καταστροφή των ευαίσθητων θαλάσσιων οικοσυστημάτων.

Η προστασία του θαλάσσιου στοιχείου ξεκινά από τον κάθε πολίτη ενώ είναι σίγουρα και χρέος της πολιτείας. Από τη θεσμοθετημένη προστασία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων μέχρι την ευαισθητοποίηση του κάθε ατόμου. Από τον αυστηρότερο έλεγχο των ανθρώπινων δραστηριοτήτων μέχρι την ενημέρωση κάθε ατόμου σχετικά με της ζωτικής σημασίας ανάγκη προάσπισης των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.

Νινέττα Σπηλιωτοπούλου
Μέλος Κ.Ε. ΟΝΝΕΔ
Μέλος Ε.Γ. ΟΝΝΕΔ
Υπεύθυνη Γραμματείας Πολιτικής για το Περιβάλλον

Το σκέφτηκα πολύ πριν ξεκινήσω να γράφω το οτιδήποτε, με τρόμαζε, και ακόμη με τρομάζει, η ιδέα να χαρακτηριστώ και εγώ ένας από τους πολλούς που θέλουν να αποδείξουν το ευαισθητοποιημένο τους εγώ με φανφάρες και ευχόλογα τις εκάστοτε Παγκόσμιες Ημέρες.

Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, Παγκόσμια Ημέρα υγρότοπων / υδροβιότοπων, Παγκόσμια ημέρα του Νερού, Παγκόσμια Ημέρα Προστασίας της Ζώνης του Όζοντος και πόσες άλλες «Παγκόσμιες Ημέρες» που υπάρχουν για να μας υπενθυμίζουν πως η φύση νοσεί και οφείλουμε να την προστατεύσουμε. Εμένα πάλι η λέξη υπενθύμιση μου φέρνει στο μυαλό το χτύπημα του ξυπνητηριού και την ταυτόχρονη σκέψη «Ας κοιμηθώ λίγο ακόμη, έχω χρόνο…» και όταν πλέον ανοίξω τα μάτια μου είναι ήδη αργά. Το «Ξυπνητήρι» του κινδύνου έχει χτυπήσει εδώ και καιρό και οι «υπενθυμίσεις» ολοένα και πληθαίνουν, όμως τα μάτια των περισσοτέρων παραμένουν σε καθημερινή βάση κλειστά.

Θα μπορούσα να γεμίσω σελίδες επιρρίπτοντας ευθύνες δεξιά και αριστερά για λανθασμένες πολιτικές και κακούς χειρισμούς, όμως επί της ουσίας το κέρδος είναι μηδενικό. Δεν προσπαθώ να προωθήσω την άποψη πως οι έχοντες «τα γένια» είναι άμοιροι ευθυνών, κάθε άλλο, είναι οι κατεξοχήν αρμόδιοι να δώσουν λύσεις και να εφαρμόσουν τακτικές που θα δίνουν στη φύση την βοήθεια που της χρειάζεται και όχι να λειτουργούν επι το πλείστον ανασταλτικά.

Είναι παράλογο να μιλάμε για πράσινη κυβερνητική πολιτική όταν η ίδια η κυβέρνηση κωλυσιεργεί σε ότι αφορά τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ενώ ταυτόχρονα μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα επιτρέπει την δημιουργία ρυπογόνου μονάδας ηλεκτροπαραγωγής. Παράλληλα, παραβιάζεται η σημαντικότερη ευρωπαϊκή νομοθεσία για την προστασία των ελληνικών θαλασσών, ο Μεσογειακός Κανονισμός για την Αλιεία, και εν γνώσει του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης οι Ελληνικές Θάλασσες έχουν αφεθεί έρμαιο στην ανεξέλεγκτη και καταστροφική αλιευτική δραστηριότητα.

Αυτό, όμως, που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι η απόδοση ευθυνών στους ίδιους μας τους εαυτούς. Πόσοι από εμάς, μετά την τελευταία «υπενθύμιση» αλλάξαμε κάτι στην καθημερινότητα μας ούτως ώστε να συμβάλουμε στην προστασία του Περιβάλλοντος; Πόσοι από εμάς, μέσα σε ένα χρόνο, μπήκαμε στην διαδικασία να ενημερωθούμε για την κατάσταση στην οποία έχει επέλθει ο φυσικός μας πλούτος; Πόσοι από εμάς γνωρίζουμε πως για την Ελλάδα το καλοκαίρι του 2007, με τους τρεις ισχυρούς καύσωνες και τις καταστροφικές φωτιές, έδειξε ότι οι αλλαγές στο κλίμα είναι εδώ και επηρεάζουν άμεσα τη ζωή μας;

Η εκτίμηση των επιστημόνων είναι ότι τα φαινόμενα αυτά θα ενταθούν τα επόμενα χρόνια, καθώς η περιοχή της Μεσογείου θα εμφανίζει όλο και περισσότερα επεισόδια καύσωνα. Παράλληλα λόγω του λιωσίματος των πάγων στους πόλους η στάθμη της Μεσογείου αναμένεται να ανέβει 20 – 60 εκ. έως το 2100. Πρόβλημα θα αντιμετωπίσουν περιοχές με χαμηλό υψόμετρο όπως ο Αμβρακικός κόλπος, τα Δέλτα του Νέστου και του Έβρου, ενώ από πόλεις, περισσότερο απειλείται η Θεσσαλονίκη.

Η Αθήνα αναμένεται να αποκτήσει το κλίμα της Λευκωσίας. Η ελληνική πρωτεύουσα θα αποκτήσει χαρακτηριστικά που έχει σήμερα η Κύπρος -σχεδόν έρημος, με μεγάλο πρόβλημα στα υδατικά αποθέματα και πολύ περισσότερη ζέστη από τη σημερινή Αθήνα. Οι συνέπειες αναμένεται να αγγίξουν και τον τουρισμό, καθώς θα υποβαθμιστούν παραλίες-σήμα κατατεθέν για το ελληνικό καλοκαίρι, ενώ ισχυροί και παρατεταμένοι καύσωνες θα αποτρέπουν τους Βορειοευρωπαίους από το να έρθουν στην Ελλάδα το καλοκαίρι. Ίσως ωφεληθεί ο τουρισμός μας άλλους μήνες, το Φθινόπωρο και την Άνοιξη.

Τα παραπάνω είναι στοιχεία που προέκυψαν από έρευνες του 2008. Έχουν περάσει 2 χρόνια και οι έρευνες του σήμερα δεν δείχνουν να έχει αλλάξει κάτι προς το καλύτερο.

Και εδώ είναι που πρέπει να σκεφτούμε εμείς οι ίδιοι, τι έχουμε κάνει αυτά τα δύο χρόνια και έχουμε την απαίτηση να αλλάξει κάτι προς το καλύτερο. Μέσα από την καθημερινότητα μας μπορούμε και οφείλουμε να στηρίξουμε το περιβάλλον, να βοηθήσουμε το έργο της φύσης και να βρεθούμε μπροστά στην στιγμή που θα νιώσουμε το αίσθημα της ανακούφισης διαβάζοντας έρευνες που παρουσιάζουν πως όλα πάνε από το κακό στο καλό και μετά στο καλύτερο.

Ανακύκλωση, χρήση οικολογικών και βιολογικών προϊόντων, εξοικονόμηση ενέργειας, αποφυγή αλόγιστης χρήσης του νερού και πόσα άλλα ακόμη που, είτε δεν γνωρίζουμε, είτε αδιαφορούμε για αυτά, είτε απλά δεν θέτουμε εαυτόν στην διαδικασία, θα μπορούσαν να μας προσφέρουν ένα ελπιδοφόρο αύριο.

Ο Ιπποκράτης, είχε αναφέρει στο έργο του «Περί ανέμων, υδάτων και τόπων» τις επιδράσεις των Περιβαλλοντικών συνθηκών στον άνθρωπο. Το μεγαλύτερο λάθος όλων μας, είναι το ότι δεν έχουμε συνειδητοποιήσει πως καταστρέφοντας το Περιβάλλον υπονομεύουμε τον ίδιο μας τον εαυτό. Δεν χρειάζονται επιστημονικές γνώσεις για να κατανοηθεί πως όταν τίθεται θέμα για το μέλλον του πλανήτη μας κατ’ επέκταση τίθεται θέμα για το δικό μας μέλλον. Ακόμη μπορούμε, έχουμε χρόνο, όχι για να «κοιμηθούμε λίγο ακόμη» αλλά για να ενημερωθούμε, να δράσουμε και να προσφέρουμε τα μέγιστα στο δικό μας αύριο.

Πολιτευτής Ν.Δ. Νομού Ηλείας
Λυγούρα Δήμητρα

H βιοποικιλότητα θα έπρεπε να αποτελεί για όλους σημαντικό κεφάλαιο. Το Φεβρουάριο του 2009 τέθηκε από το τότε Υπουργείο Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων σε διαβούλευση η «Εθνική Στρατηγική για τη Βιοποικιλότητα». Ωστόσο ακόμα δεν έχει ψηφιστεί και υιοθετηθεί μια ενιαία πολιτική για την προστασία της βιοποικιλότητας στην Ελλάδα. Παράλληλα, οι φορείς διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών θεωρούνται πλέον ζημιογόνοι φορείς και ζητείται η συγχώνευσή τους. Όμως οι απειλές για τα οικοσυστήματα στην Ελλάδα εξακολουθούν να είναι μεγάλες. Αποξηράνσεις υγροτόπων, εκτεταμένες υλοτομίες, εκχερσώσεις, πυρκαγιές, ανεξέλεγκτη χρήση χημικών ουσιών στη γεωργία, θήρευση, χωρίς σχεδιασμό αγροτική εντατικοποίηση και ρύπανση αποτελούν περιβαλλοντικές πλευρές οι οποίες πολλές φορές μπορούν να επιφέρουν ανεπανόρθωτες συνέπειες στη φύση και στο περιβάλλον.
Δε ζητούμε την αύξηση Φορέων οι οποίοι δε θα έχουν αντικείμενο. Θεωρείται απαραίτητος όμως ο εκσυγχρονισμός των υπαρχόντων Φορέων Διαχείρισης. Η συγχώνευση τον Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων περιοχών θα μπορούσε να αιτιολογηθεί αν είχε προταθεί μια συνολική μελέτη και πολιτική για ολοκληρωμένη προστασία της βιοποικιλότητας.
Εξάλλου, δεδομένου ότι η Ελλάδα σηματοδοτείται από την πλούσια χλωρίδα και πανίδα, θεωρείται απαραίτητη η συνεχής καταγραφή της και η κατάταξη αυτής σε προστατευόμενα ή εκμεταλλεύσιμα είδη. Μάλιστα, η καταγραφή θα πρέπει να συνοδεύεται από συνεχή μελέτη και παρακολούθηση της βιοποικιλότητας και των οικοσυστημάτων. Επιβάλλεται να γίνει χαρτογράφηση της βιοποικιλότητας ώστε οποιοσδήποτε σχεδιασμός να είναι σύμφωνος τόσο με την υπάρχουσα κατάσταση όσο και με την εθνική στρατηγική μας γι αυτόν τον τομέα.

Νινέττα Σπηλιωτοπούλου
μέλος Ε.Γ.ΟΝΝΕΔ
Μέλος Κ.Ε. ΟΝΝΕΔ
Υπεύθυνη Γραμματείας Πολιτικής για το Περιβάλλον

Η συνεισφορά της βιοποικιλότητας στον τομέα της διατροφής είναι τεράστια, δεδομένου ότι το 90% των παγκοσμίως παραγόμενων τροφίμων προέρχεται από μόνο 20 είδη φυτών, ενώ οι άνθρωποι χρησιμοποιούν κυρίως 150 είδη φυτών για τη διατροφή τους από ένα σύνολο 80.000 δυνητικά εδώδιμων φυτών. Κατά τη διάρκεια χιλιετιών εξημερώθηκαν πάνω από 12.000 εί¬δη φυτών και 20 έως 30 είδη ζώων κυρίως για γεωργικές και κτη¬νοτροφικές ανάγκες. Τα είδη αυτά με συνεχή επιλογή και διασταυ¬ρώσεις προσαρμόστηκαν στις οικολογικές συνθήκες, κατέστησαν ανθεκτικότερα στις ασθένειες και αποδοτικότερα. Σήμερα οι γενε¬τιστές χρησιμοποιούν γονίδια άγριων συγγενών ειδών για να κατα¬στήσουν τις καλλιεργούμενες ποικιλίες ανθεκτικότερες σε ασθέ¬νειες και προσαρμοσμένες στις οικολογικές συνθήκες. Δυστυχώς, τις τελευταίες δεκαετίες η εισαγωγή και επικράτηση ποικιλιών φυτών και ζώων υψηλών αποδόσεων και η εφαρ¬μογή παγκοσμίως εντατικής γεωργίας προκάλεσε τη δραματική μείωση των καλλιεργούμενων ποικιλιών και εκτρεφόμενων φυ¬λών ζώων, καθώς και τη συρρίκνωση της γενετικής βιοποικιλότητας.
Επιπρόσθετα, η μεγάλη βιοποικιλότητα της φύσης μας επιτρέπει να χρησιμοποιούμε διάφορους μύκητες, ζύμες και βακτήρια στον τομέα των βιομηχανικών ζυμώσεων για την παραγωγή του ψωμιού, της γιαούρτης, της μπύρας και άλλων προϊόντων. Επιστημονικά στοιχεία δείχνουν ότι η διατάραξη κάθε μορφής βιοποικιλότητας δύναται να επηρεάσει καθοριστικά την τροφική αλυσίδα και συνεπώς την κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου.

Κουτελιδάκης Αντώνης
ΟΝΝΕΔ
Γραμματεία Πολιτικής για το Περιβάλλον

Μελέτες υπό την αιγίδα του ΟΗΕ καταδείχνουν ότι η βιοποικιλότητα σήμερα δοκιμάζεται, έντονα λόγο πολλών παρεμβάσεων που δέχονται τα οικοσυστήματα από τον άνθρωπο καθώς και λόγω της κλιματικής αλλαγής. Το 2002, οι ηγέτες του κόσμου έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου. Τέθηκε ο στόχος να μειωθεί δραστικά η απώλεια παγκοσμίως της βιοποικιλότητας ως το έτος 2010. Η Ευρωπαϊκή Ένωση από το 2001 έχει εκπονήσει «Σχέδια δράσης για τη βιοποικιλότητα στους τομείς της διατήρησης των φυσικών πόρων, της γεωργίας, της αλιείας και της οικονομικής και αναπτυξιακής συνεργασίας». Οδηγίες στα πλαίσια αυτά σχετικά με τη διατήρηση των αγρίων πτηνών, σχετικά με τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας έχουν εκδοθεί στα πλαίσια αυτά. Καλούνται όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ να τις υιοθετήσουν και να εναρμονιστούν σε αυτές.
Στην Ελλάδα είναι χαρακτηριστική και ακόμα και στις μέρες μας υπαρκτή η βιοποικιλότητα. Συνολικά στη χώρα μας έχουν καταγραφεί περίπου 5.500 είδη ανώτερων φυτών, 23.000 είδη ζώων της ξηράς και των γλυκών νερών και 3.500 θαλάσσια είδη. Ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την Ελλάδα έχει το γεγονός ότι υπάρχει υψηλό επίπεδο ενδημισμού, δηλαδή πολλά από τα είδη συναντώνται μόνο στη χώρα μας. Σύμφωνα με τη Flora Hellenica η ελληνική χλωρίδα περιλαμβάνει 6.308 τάξα (περίπου 5.200 είδη) με 936 ενδημικά είδη (ενδημισμός 18%). Από τα τελευταία, 359 είδη χαρακτηρίζονται ως μη απειλούμενα και ως μη προστατευόμενα, 76 έχουν χαρακτηριστεί ως προστατευόμενα, 117 χαρακτηρίζονται ως απειλούμενα, 386 χαρακτηρίζονται ως απειλούμενα και προστατευόμενα.
To ζητούμενο είναι να προστατευθούν τα είδη αυτά. Είναι απαραίτητη η αυστηρότερη οριοθέτηση Προστατευόμενων Περιοχών και του είδους της δραστηριότητας του ανθρώπου που μπορεί να έχει σε αυτές τις περιοχές. Επιπλέον θεωρείται αναγκαία η δημιουργία αυστηρότερου νομοθετικού πλαισίου ως προς τη θήρευση. Οι εκτάσεις γης θα πρέπει να οριοθετηθούν, αφού όμως προηγηθεί μελέτη και κατά κύριο λόγο σχεδιασμός. Είναι άμεσης προτεραιότητας να υπάρξει ένας ενιαίος σχεδιασμός για την βιοποικιλότητα. Μόνο έτσι οποιαδήποτε περαιτέρω προσπάθεια θα είναι συντονισμένη και με μεγαλύτερ πιθανότητα σαφών αποτελεσμάτων.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ο αριθμός των ειδών που υπάρχουν στη γη σήμερα κυμαίνονται μεταξύ 15 και 100 εκατομμύρια. Αυτή η εκπληκτική αφθονία κυριολεκτικά υποστηρίζει την ύπαρξη του δικού μας ανθρώπινου είδους, παρέχοντάς μας τροφή, καύσιμη ύλη, φάρμακα και άπειρα άλλα απαραίτητα προϊόντα που χρειαζόμαστε σε καθημερινή βάση. Η βιοποικιλότητα μας παρέχει επίσης αναντικατάστατες «φυσικές υπηρεσίες», όπως τον καθαρισμό του αέρα που αναπνέουμε μέσω των δασών ή τον καθαρισμό του νερού που πίνουμε μέσω των υγροτόπων, οι οποίοι επιπροσθέτως ρυθμίζουν και την ένταση των πλημμύρων.
Άγνωστες παραμένουν ακόμη και σήμερα οι θεραπευτικές δυνατότητες του 99% των φυτών των τροπικών περιοχών και η πολύτιμη βοήθεια που μπορούν να προσφέρουν τα είδη αυτά στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών αν αναλογιστούμε ότι το 20% των φαρμάκων που χορηγούνται στο δυτικό κόσμο προέρχονται απευθείας από φυτά. Οι θεραπευτικές ιδιότητες των βο¬τάνων ήταν γνωστές από την αρχαιότη¬τα και σε μεγάλο βαθμό η θεραπεία διάφορων ασθενειών στηρίζονταν σε φάρμακα που προέρχονταν από εκχυλί¬σματα βοτάνων ή ζώων. Ο Διοσκουρί¬δης το 2ο αιώνα μ.Χ. περιγράφει στη βοτανική του περισσότερα από 200 εί¬δη φυτών με φαρμακευτικές ιδιότητες. Ο Ιπποκράτης χρησιμοποιούσε το φλοιό της ιτιάς για την ανακούφιση των πόνων και των ρευματισμών. 2.500 έτη αργότερα ο Γερμανός χημικός Hofmann ανακάλυπτε το σαλικυλικό οξύ και την ασπιρίνη. Και σήμερα πα¬ραδοσιακά φυτά και ζώα από τα οποία παράγονται φάρμακα αποτελούν τις πηγές θεραπευτικής υγιεινής φροντί¬δας για περίπου το 80% του πληθυ¬σμού της Γης,. Το 57% από τα 150 ευρέως χρησιμοποιούμενα φάρμακα έχουν ως βάση ου¬σίες που ανιχνεύθηκαν σε φυτά ή ζώα. Η πενικιλίνη, που έσω¬σε εκατομμύρια ανθρώπους, προέρχεται από το μύκητα Penicilium notatum. Κάθε χρόνο ανακαλύπτονται και νέα φυτά με φαρμακευτικές ιδιότητες, κυρίως από τις τροπι¬κές περιοχές. Συνεπώς η διατήρηση της βιοποικιλότητας έχει άμεση σχέση με την υγεία του ανθρώπου.

Αντώνης Κουτελιδάκης
ΟΝΝΕΔ
Γραμματεία Πολιτικής για το Περιβάλλον

Η ζωή ξεκίνησε στον πλανήτη μας πριν από τρία περίπου δισεκατομμύρια έτη με τη μορφή πρωτόγονων, αναερό¬βιων, ετερότροφων, μονοκύτταρων μικροοργανισμών με απλό πυρήνα. Μόλις πριν από 500 εκατομμύρια έτη περίπου, με τη δη¬μιουργία του στρώματος του όζοντος, που προστάτευε τους ζω¬ντανούς οργανισμούς από τη θανατηφόρο υπεριώδη ακτινοβο¬λία, εξήλθαν οι πρώτοι οργανισμοί στην ξηρά, οπότε αρχίζει μια ραγδαία εξέλιξη των ειδών και δημιουργία νέων ειδών στηριζόμενη στις φυσικές μεταλλά¬ξεις, στις προσαρμογές και στη φυσική επιλογή. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την εμφάνιση νέων ειδών φυτών και ζώων συνεχώς εξελισσόμενων και προσαρμοζόμενων στις εκάστοτε επικρατού¬σες συνθήκες του περιβάλλοντος και φτάσαμε στη σημερινή τε¬ράστια ποικιλία φυτών και ζώων, τη βιοποικιλότητα. Η γενετική βιοποικιλότητα εκφράζει το εύρος των κληρονομικών καταβολών ενός συγκεκριμένου είδους. Όσο μεγαλύτερο είναι αυτό το εύρος, τόσο μεγαλύτερη επίσης είναι η ικανότητα επιβίω¬σης του είδους απέναντι σε εξωτερικούς παράγοντες. Η βιοποικιλότητα των ειδών της χλωρίδας και της πανίδας εκ¬φράζεται με τον αριθμό των ειδών φυτών και ζώων που συναντώνται σε μια συγκεκριμένη περιοχή. Η βιοποικιλότητα οικοσυστημάτων εκφράζεται με το πλήθος των συνδυασμών οικοσυστημάτων που συναντώνται σε μια συγκε¬κριμένη περιοχή, ενώ η βιοποικιλότητα των τοπίων εκφράζεται με το πλήθος των τύπων τοπίων που εμφανίζεται σε μια περιοχή ή σε μια χώρα.